Na ratunek skrzydlatym mieszkańcom ogrodów
Dla nas zima może być łagodna, ale dla sikorek, wróbli i gili to sezon głodu i mrozu. Owoców ubywa a owady zapadły w sen. Nasza wrażliwość ma znaczenie! Pomagając ptakom, nie tylko spełniamy szlachetny obowiązek wobec natury, ale też zyskujemy prywatny, tętniący życiem spektakl w szare, zimowe dni. Ich krzątanina wokół karmnika to cudowna, skrzydlata orkiestra w ogrodzie. Oto kilka naszych porad i propozycji dla tych, którzy chcą pomagać ptakom:
Stołówka dla ptaków: od karmnika do kuli tłuszczowej
Na hasło „pomoc ptakom” od razu myślimy o karmniku – ich zimowej stołówce. Niezależnie od tego, czy zbudujesz karmnik samodzielnie, czy wybierzesz nasz przeźroczysty model akrylowy (idealny do montażu przy oknie!), kluczowe jest bezpieczeństwo. Pamiętaj o rozmieszczeniu kilku karmników w ukrytych miejscach (np. pod gałęziami), aby mniejsze wróbelki mogły schronić się przed dużymi ptakami. Absolutnie upewnij się, że miejsce jest niedostępne dla drapieżnych kotów.
Idealnym pokarmem dla ptaków jest słonecznik (szczególnie czarny, ze względu na wysoką zawartość oleju), proso i nasiona konopi. Ptaki kochają też niesolone, nieprażone orzechy oraz płatki owsiane. My polecamy gotowe rozwiązanie: oferujemy profesjonalnie zbilansowane mieszanki ziaren i orzechów. Szczególnie polecamy nasze dekoracyjne zestawy w formie serca lub kwiatu. Wystarczy je zawiesić! Zawierają kukurydzę, pszenicę, orzeszki ziemne i czarny słonecznik – to bomba kaloryczna dla zimowych wędrowców.
Tłuszcz to dla ptaków życiodajne paliwo, które pozwala utrzymać cenne ciepło. Zawieszenie surowej, niesolonej słoniny to magnes dla sikorek i dzięciołów. Aby uniknąć zepsucia, wieszaj ją w mniejszych kawałkach. Własnoręcznie możesz zrobić kule, mieszając smalec z ziarnami, lub po prostu skorzystaj z naszych gotowych produktów, umieszczając je w siatkach lub specjalnych karmnikach-kieszeniach.
NIGDY nie podawaj ptakom solonego pieczywa, resztek ze stołu, kasz pęczniejących w żołądku ani zepsutego pokarmu. Możesz wyrządzić im śmiertelną krzywdę!
Nie mniej ważna niż pokarm, jest dla ptaków woda. O ile jesienią jest jej dużo, zimą trzeba ją ptakom zapewnić, ponieważ lód i śnieg nie dostarczają odpowiedniego nawodnienia.
W trakcie mrozów, lód w poidle to bariera nie do przebicia. Regularnie stawiaj w ogrodzie płytką miseczkę z letnią (nie gorącą) wodą. Wymieniaj ją kilka razy dziennie albo przynajmniej wystawiaj o jednej porze, kiedy najwięcej ptaków przylatuje po pokarm. Jeśli masz ogrzewany taras, postaw tam wodę, a ptaki chętnie skorzystają z tego ciepłego SPA.
Ogród to nie tylko stołówka, ale także wiatrochronne schronienie. Opadłe gałęzie krzewów, konary drzew i liście na ziemi spełniają ważną funkcje w ekosystemie. Nie sprzątaj ich zbyt pedantycznie! Zostaw też suche łodygi bylin i gęste, zimozielone krzewy. To dla ptaków naturalne, ciepłe schrony przed wiatrem i doskonałe kryjówki przed drapieżnikami (kotami). Krzewy takie jak jarzębina, głóg, berberys czy kalina dostarczają bezcennych owoców późną zimą. Zostaw nasiona na łodygach rudbekii i słoneczników – to dodatkowy bonus energetyczny. Budki lęgowe, choć kojarzone z wiosną, zimą służą jako ciepłe sypialnie i osłona przed mrozem. Nie zdejmuj ich po sezonie do naprawy, będzie na to czas na przedwiośniu.
NAJWAŻNIEJSZA ZASADA DOKARMIANIA – jeśli decydujesz się na pomoc, musisz być konsekwentny! Zacznij z pierwszym śniegiem lub trwałym mrozem, i NIE PRZESTAWAJ AŻ DO WIOSNY. Ptaki szybko przyzwyczajają się do regularnego źródła pokarmu. Nagłe zaprzestanie dokarmiania w środku zimy jest dla nich śmiertelnym zagrożeniem.
Pomagając ptakom, pomagasz także sobie. Ogród wypełniony żywym, dynamicznym ruchem i śpiewem to najlepszy sposób, by zimę spędzić w pełnej harmonii z naturą.
]]>Miasta zaczynają szanować zieleń
Jako że naprawdę kochamy nasze ogrody, staramy się integrować z lokalnymi społecznościami ogrodników i działkowiczów, żeby poszerzać wiedzę na temat tego „co w trawie piszczy”. W ostatni wtorek marca była ku temu wspaniała okazja. W gmachu głównym Biblioteki Miejskiej w Grudziądzu odbyło się spotkanie Koła Miłośników Roślin Ozdobnych przy Grudziądzkim Towarzystwie Kultury.
Na spotkaniu mieliśmy okazję wysłuchać niezwykle interesującej prelekcji Pani Natalii Tepper-Bartkowskiej – architektki zieleni, która opowiedziała nam o współczesnych trendach w zagospodarowaniu terenów zielonych, nie tylko tych miejskich. Najważniejsza uwaga dotyczy konieczność dostosowania naszego patrzenia na zieleń w mieście, w naszych ogrodach i na działkach, przez pryzmat zmian klimatycznych.
Miasta muszą zwiększać ilości terenów porośniętych roślinnością i tworzyć tzw. zielone korytarze, czyli połączone obszary umożliwiające przemieszczanie się zwierząt, gryzoni, owadów i ptaków. Muszą odnawiać tereny zielone, szczególnie te, które padły ofiarą „betonozy”, zalesiać i obsadzać co się da. Roślinność bowiem obniża temperaturę w miastach i zatrzymuje wilgoć.
W projektowaniu tych terenów stawia się na drzewa liściaste i wielopienne, ponieważ one lepiej transportują wodę do korony drzewa w wypadku obniżenia się lustra wody. Są bardziej odporne na susze niż drzewa jednopienne. Rezygnuje się z pięknych, jednorodnych gatunkowo alei, bo te są nieodporne na niekorzystne warunki a szczególnie choroby i szkodniki. Wyglądają cudownie, ale taki szrotówek kasztanowcowiaczek zniszczył niejedną kasztanową aleję. Ponieważ celem nadrzędnym jest zachowanie zieleni, bezpieczniej jest sadzić wiele gatunków, z których część przetrwa sytuacje stresowe. Stawia się też na rośliny rodzime, odporne na suszę i upały, choć rozważa się sadzenie europejskich roślin z miejsc, gdzie nasze obecne warunki pogodowe były od wieków.
Następny problem, który trzeba rozwiązać, to zatrzymanie wody. To temat, który dotyczy także nas, ogrodników i działkowców. Wedlu statystyk hydrologicznych, roczna suma opadów jest taka, jak dawniej, ale mają one inny charakter. Są to gwałtowne burze i opady, które zrzucają duże ilości wody odpływającej do kanalizacji, jezior, rzek i morza. Trudno polemizować z tymi badaniami, nam wydaje się, że wody jest mniej. Na pewno nie ma już tak pięknych przelotnych burz, letnich deszczy i jakże pożądanych nocnych, wiosennych opadów. Po zimie też nie zostają zwały śniegu, który wsiąkałby w grunt, magazynując się pod ziemią. Wielu z nas musiało kopać nowe, głębsze studnie, kiedy okazało się, że w starych brakuje wody.
Cóż więc robić? Należy dbać o to, żeby ta woda miała gdzie się zatrzymać, czyli robić wszelkiego rodzaju niecki, małe stawy, oczka zarośnięte roślinnością chroniącą przed parowaniem. W ramach tak zwanej małej retencji wody, w wielu miastach tworzy się tzw. ogrody wodne, które są też ciekawą propozycją dla naszych prywatnych terenów zielonych. Warto zazieleniać każdą powierzchnię, nawet ściany, mury i płoty, czy to w formie pnączy, czy kaskad z doniczek.
Pani Natalia zwróciła też uwagę na konieczność zmiany sposobu podlewania zieleni. Otóż należy podlewać rzadziej ale intensywniej. Dzięki czemu woda ma szansę głębiej wsiąknąć w glebę, a rośliny muszą podążać za nią, rozwijając swoje systemy korzeniowe. Jeśli podlewamy je często i w małych ilościach, woda zbierana jest tuż spod powierzchni gleby. Korzenie są płytkie a drzewa i krzewy bardziej podatne na wyrywanie czy przewracanie się. Ponadto drzewa podlewane w ten sposób mają duże korony, bo woda idzie szybko do góry ale słabo zamocowane są do gruntu, co jeszcze bardziej naraża je na ryzyko upadku.
Czy te uwagi mają znaczenie dla naszych ogrodów i działek? Jeśli zależy nam na mocnych krzewach i dorodnych drzewach owocowych to z pewnością, w dużych ogrodach też ma to znaczenie, jednakże na działkach? Czy te zasady należy stosować do podlewania warzyw? Przecież one krótko goszczą w naszej ziemi a ogórki, marchewka, sałata i cebula muszą dostać swoją wodę żeby wyrosnąć i żebyśmy mogli ją skonsumować.
Ostatnim tematem była bioróżnorodność i minimalna pielęgnacja, która dla nas oznacza odejście od koncepcji pięknych ogrodów „od linijki”, na rzecz sporych obszarów łąk kwietnych i chaszczy. Tendencją przy dużych ogrodach jest pozostawienie wąskich obszarów wokół domu i zabudowań ogrodowych w stanie porządnego utrzymania, z równą trawą. Tam gdzie wypoczywamy, gdzie bawią się nasze dzieci, powinno być ładnie, pozostały teren możemy zgodnie z sugestią przeznaczyć na łąki kwietne, wielowarstwowe zieleńce, które od ziemi do koron, zabudowują teren roślinami liściastymi. Tereny te można zaopatrzyć w wykaszane ścieżki spacerowe, lub wykonane z kamiennej posypki.
To było wartościowe spotkanie, na którym można było wiele się dowiedzieć o nowych trendach w zagospodarowaniu przestrzeni zielonych. Czy wszystkie te pomysły nadają się do naszych ogrodów i działek? Z pewnością warto o nich myśleć, szczególnie w zakresie małej retencji wody.
Bardzo dziękujemy Grudziądzkiemu Towarzystwu Kultury za to spotkanie i możliwość przedstawienia naszej firmy GruGarden, powstałej z miłości do ogrodów.
]]>
Kilka refleksji na Pierwszy Dzień Wiosny
O to nastał ten najbardziej wyczekiwany przez nas dzień w roku, pierwszy dzień Wiosny. Zaczął się czas panowania najpiękniejszej Pani w Przyrodzie. Za chwilę łąki i lasy zazielenią się, zasypią kolorowym kwieciem, by dać nam chwilę radości i energii.
Wiosna to też czas intensywnych prac w ogrodzie, realizacji zamierzeń, które widoczne będą przez cały rok. Tak naprawdę jednak prace na naszych działkach, w szklarniach i szopach trwają już jakiś czas, sprzyja bowiem temu pogoda.
Kiedy mówimy – sprzyja – myślimy o sobie, osobach, które w tych ogrodach pracują. Zmiany klimatu z pewnością wpływają na nasze zaangażowanie w prace ziemne. Jesteśmy stałocieplni, ruszamy się i możemy ubierać, warto jednak pamiętać, że to, co jest dobre dla nas, nie koniecznie jest dobre dla roślin.
Wiosna, wiosna… w lutym
Przez wieki w naszym kraju styczeń i luty były najmroźniejszymi miesiącami w roku. Rzeki skute lodem, śnieg po pas, zamiecie, zawieje, temperatury dochodzące do -40 stopni. Od dobrych kilkunastu lat jest inaczej. Zmiany zaczęły być widoczne już w latach 90., a po roku 2000 mroźne zimy stały się rzadkością.
W tym roku wiele dni było już ciepłych, słonecznych z temperaturami powyżej 20 stopni. Nawet w nocy potrafiło być około 8 stopni Celsiusza. My też w styczniu zabraliśmy się za porządkowanie ogrodów po zimie. Można było zgrabić liście pozostawione dla owadów, usunąć obumarłe rośliny, wyschnięte łodygi, zeszłoroczne słoneczniki, którymi przez zimę karmiły się ptaki. Był to czas inspekcji strat, oceny gdzie należy dosiać trawy, skąd wyplenić niechciane rośliny. Na trawnikach już można było dostrzec kretowiska i wyrastające nowe pędy, a nawet kwiatki. Ogrody mamy więc wyprzątnięte, jałowiec przesadzony, trzcina nad stawem okiełznana. Normalnie trzeba by zrobić to po odpuszczeniu mrozów i odwilży, kumulując dużo pracy na krótki okres wczesnej wiosny.
Dwa pierwsze miesiące roku stworzyły nam dobre warunki do pracy i wydawać by się mogło, że czas zacząć ogrodniczy sezon przed czasem, w końcu nic tak nie cieszy, jak wczesne nowalijki z gruntu. Marzec jednak pokazał, że zima może wrócić, a kilkudniowe przymrozki, przynajmniej w okolicy Grudziądza, nie są czymś nadzwyczajnym.
Zaufanie do Matki Natury
Przyroda ma swoje prawa, odwieczne tendencje, które wyrażane są ludowymi porzekadłami. Wprawdzie w tym roku nie trzeba było „podkuwać buty” w lutym, jednak trzeci miesiąc pokazał swoją „garncową” zmienność, chociaż bardziej był to rondelek, w którym wszystko mieszało się powoli. Mimo to osoby, które zbyt optymistycznie posadziły cebulki kwiatów, zastanawiają się, czy nie było to zbyt pochopne, tym bardziej że nie są one tanie. Sałatę, rzodkiewkę, marchew czy pietruszkę można dosiać, dymkę i szczypiorek dosadzić, te nasiona i cebulki nie są drogie. Boli jednak utrata własnej pracy i konieczność wykonania jej ponownie.
Dlatego mimo wszystko warto ufać naturze, trzymać się dawnych ogrodniczych kalendarzy i dopiero teraz zaczynać obsadzanie ziemi. Jeśli mamy coś w rozsadach, dajmy temu trochę czasu, jeszcze nie pora. Pomidorki spokojnie mogą kiełkować i rosnąć przez cały następny miesiąc w chronionych warunkach. Nie dajmy się zwieść słońcu, w końcu kwiecień to „plecień, co przeplata trochę zimy, trochę lata”. Patrzmy na prognozy pogody, aby w razie potrzeby przykryć ziemię agrowłókniną. Na razie nie przewidują one wysokich temperatur, natomiast 2 stopnie powyżej zera w połączeniu z wiatrem, to już ryzyko.
Szacunek dla korzeni
Pomimo że zmiany klimatu mocno dają się nam we znaki, szczególnie długotrwała susza i letnie upały, Wiosna to Pani o stałych wymaganiach. Do „zimnej Zośki” nie ma co zbyt pochopnie wierzyć w trwałe zmiany cykli natury. Nawet jeśli będzie goręcej niż zazwyczaj, przymrozki mogą zniweczyć naszą pracę, bo różnice temperatur będą większe niż przed laty. Dlatego tym bardziej warto mieć szybką metodę na ochronę tego, co rośnie.
Tej wiosny warto też zastanowić się nad gospodarką wodną w naszych ogrodach i działkach. Czy mamy możliwość zmagazynowania deszczówki, czy nasze pompy są w stanie dostarczyć odpowiednią ilość wody dla naszych upraw? Od lat nie było u nas „idealnej Wiosny”, kiedy to w nocy pada deszcz, zasilając glebę w wilgoć, a w dzień słońce przekazuje rośliną swoją w energię. Podlewanie jest obecnie niezbędne przez cały okres wegetacji.
Na dobry początek sezonu
Życzymy Państwu i sobie pięknej Wiosny, z umiarkowanym słońcem, łagodnymi deszczami, pięknych kwiatów i wspaniałych pierwszych plonów.
Po zakupowe inspiracje dla ogrodników zapraszamy do naszego sklepu
]]>